De Scheveningse deelnemers in 2004

Scheveningse deelnemers van vorige jaren

Roxanne, jongerenwerker in spé
Roxanne gaat voor de derde keer mee naar Roemenië. Zij woont samen met haar vriend in bij zijn ouders. Roxanne is 18 jaar en volgt de opleiding Sociaal pedagogisch Werk (SPW). "Ik wil later dolgraag jongerenwerker worden en met risicojongeren werken", vertelt zij ons, "en vandaar dat ik die opleiding volg."

Bij de vorige reis heeft Roxanne zich erg ingezet voor het succesvolle schilderproject met de zigeunerkinderen. En tijdens de eindpresentatie in het Schevenings Museum was het ook Roxanne die op het podium stond om op een professionele manier de verschillende onderdelen aan elkaar te praten.

Ook deze keer wil ze iets doen met de zigeunerkinderen. Omdat het eten de vorige keer iets te Roemeens was, volgde Roxanne kooklessen van René Velthuis, vrijwilliger en bestuurslid van Welzijn Scheveningen, om eventueel zelf voor een grote groep te kunnen koken. Als hobby en voor de ontspanning luistert zij veel naar muziek. Haar tweede hobby is tekenen.

Rick: 'Ik voel me daar thuis'
Rick Koch (bijnaam uiteraard Kochie) is 21 jaar. Toen wij hem vroegen naar zijn beroep, zei hij noem mij maar metselaar. Even gemakkelijk had hij kunnen zeggen: stukadoor, tegelzetter, timmerman of ondernemer. Rick heeft namelijk zijn eigen metsel en onderhoudsbedrijf en mocht u een klusje hebben, bel gerust 06.24.73.77.80. Wij kunnen hem aanbevelen.

Aan Rik hebben wij te danken dat Welzijn Scheveningen begonnen is aan het Roemenië avontuur. Hij las in de Posthoorn (Haags advertentieblad) een artikel over Heijmen Westerveld. Heijmen zat behoorlijk vast met zijn project in Haranglab. Zijn geld was op, de aannemers/bouwvakkers leverden half werk en zijn ontmoetingscentrum was nog maar half af. Rick zocht contact met Raymond en vervolgens werd Heijmen voor een eerste gesprek uitgenodigd. Wat volgde was een chaotische maar zeer leuke kennismaking, De rest is geschiedenis.

Op onze vraag waarom hij eigelijk steeds meegaat naar Roemenië volgt een stilte van wel 5 minuten. "Stel mij nou niet van die moeilijke vragen" en "Dat kunnen jullie beter zeggen dan ik". Uiteindelijk flapt hij eruit (en herhaalt dit twee keer): "Ik voel me daar thuis". Rick's mascotte is zijn uit Roemenië meegenomen hond Specie, maar ook in Roemenië zelf houdt hij een paar kwetsbare zigeunerkinderen extra goed in de gaten. Ook die zou hij, net als Specie, graag onder zijn jas, langs de douane mee naar Nederland nemen.

Een hobby van Rick is reizen. Minstens eens per jaar, maar liever vaker maakt hij een grote trip, meestal in gezelschap van zijn maat "Lamme". Dit voorjaar is Rik als vrijwillige begeleider meegeweest naar Haranglab met de Rotterdamse Albeda groep. Van te voren schatten wij die als een 'heavy' groep in en Rik sprong met plezier bij.

Danny: "binnenkort ben ik weer terug in de betonbekisting"
Danny Lamphen is 23 jaar en gaat voor de 2e keer mee. Bij een volgende keer wordt hij hopelijk vrijwilliger bij ons project. Hij is dan in elk geval te oud om als deelnemer mee te gaan. Danny zat vorig jaar nog als timmerman in de betonbekistingen. Betonbekistingen zijn houten mallen waarin beton en de ijzeren bewapening na storting, rustig kunnen uitharden. Danny timmert deze bekistingen, een uiterst nauwkeurig werkje want als hij iets fout doet, blijkt het vaak later en dan is het beton inmiddels uitgehard

Na een wat mindere periode in deze branche kwam Danny deze winter terecht bij een firma die brandwerende systemen in panden installeert. Het ziet er echter naar uit dat hij weer teruggaat naar zijn oude baas. "Binnenkort ben ik waarschijnlijk weer terug in de betonbekistingen." 

Danny (bijnaam Lamme) kent het project via Rik. Ze zijn vrienden. Hij woont thuis en zijn grote hobby is voetballen. Hij bezoekt al jaren frequent de wedstrijden van FC Den Haag. In de groep valt Danny op door zijn altijd lachende ogen en door zijn humor. Hij mag graag geintjes maken, vaak in samenwerking met zijn maat Rik. Hij geeft dan als het ware de voorzet en "Kochie" rond vervolgens het geheel af, waarna de lachsalvo volgt.

'Last minute'-deelnemer Michel ten Kate
Michel is 15 jaar, woont in de Scheveningse wijk Harstenhoek en is 4 dagen voor het vertrek pas gevraagd om mee te gaan. Dit kwam omdat er plotseling 2 afzeggingen kwamen. Iscander en Jayant, beider eerder meegeweest, kozen voor het accepteren van nieuw werk in Nederland.

Michel is een goede kennis van Ad Kengen, sociale activeringsmedewerker van Welzijn Scheveningen. Ad maakte Michel attent op het Roemenie project en na bestudering van deze website besloot hij op woensdagavond 14 juli om de laatste voorbereidingen van de groep bij te wonen en om mee te eten. Tijdens deze bijeenkomst zei Michel vrij snel "OK, dit bevalt mij, ik ga mee".

Michel zit op de Tobiasschool en volgt daar de Mavo. Hij is net over en gaat naar het examenjaar (4e jaar). Michel heeft als hobbies korfballen, uitgaan en chillen. Sinds kort gaat hij met Ad Kengen mee naar de scouting waadoor dit waarschijnlijk ook tot zijn hobbies zal gaan behoren. Michel gaat met de groep mee omdat het hem gezellig lijkt en de andere deelnemers hem aardig lijken. Ook wil hij graag zijn steentje bijdrage om wat armoede te bestrijden want het verschil tussen het rijke Nederland en het arme Roemenië, vindt hij erg groot.

Jan Ginder: "Vroeger was ik stoffeerder, nu laad ik de hele dag vrachtwagens"
Jan Ginder is 20 jaar en woont ook bij "Het plein". Hiermee bedoelen wij het centrale plein in Het Geuzenkwartier, het van Sint Aldegondeplein. Jan is werkzaam bij een horeca groothandel. Daar laadt hij de vrachtwagens en dit doet hij al weer zo'n 5 jaar. Eigenlijk is Jan stoffeerder maar hij vond dat bij nader inzien geen leuk werk. Ook zijn toenmalige collega's vond hij geen aardige mensen, vandaar dat hij beroepsmatig een andere kant op ging. Binnenkort maakt Jan een derde U-bocht: hij gaat het beroepsleger in, bij de infanterie. Hij heeft de testen en sollicitaties goed doorstaan. "Nu komen er verdere testen", vertelde Jan ons en dan bepalen ze waar ze mij plaatsen.

Ook Jan is een regelmatige bezoeker van de Mallemok en kent daardoor Raymond en een aantal andere jongeren al jaren. Jan heeft als hobby pleintje voetballen en uitgaan. De reden om mee te gaan vernamen wij ook van enkele anderen: "Ik wil het daar wel eens zien en verder is het een leuke groep, ik ken er al aardig wat".

Leontine: "Ik zie wel wat ik daar kan doen"
Leontine (of Tine) Bal is een van de gangmakers van de groep. Als zij op dreef is, is het lachen en lol trappen. Van de sokken kletsen laat ze zich ook niet: ze heeft een vlotte babbel en wanneer nodig een redelijk scherpe tong.

Tine is 17 jaar en woont aan "Het plein" aan de overkant van de Mallemok. Haar vader is in het Geuzenkwartier wereldberoemd. Hij is voorzitter van de buurtraad, organiseert feesten op het plein en zet zich op allerlei andere manieren op een positieve manier in voor het plein, maar ook voor de buurt.

Tine volgt "op Mondriaan" de opleiding beveiliging en had tot voor kort als hobby voetballen. Zij speelde ook in een damesteam, maar sinds haar knie verdraaid is moest ze stoppen. Over haar motieven om mee te gaan is ze kort: "Ik wil dit avontuur een keertje meemaken en ik zie wel wat ik binnen de groep kan doen" Rest ons wat te vertellen over de andere hobbies van Leontine: MSN-nen met vrienden, uitgaan, naar feesten gaan en "wat drinken".

Jeffrey: "Ik kom al jarenlang in het Trefpunt bij Cora"
Jeffrey Keus vertegenwoordigt de wijk Duindorp tijdens deze reis. Hij is 15 jaar en komt al jaren in het jongerencentrum Het Trefpunt waar oa. de jongerenwerkster Cora Barnhorn werkt. Via een gezamenlijk weekend van Duindorpers, Geuzenkwartierders, Scheveningers en wat ander volk kwam hij in contact met de jongeren van de Mallemok. Dit was tijdens een weekendje Amsterdam (Anne Frankhuis) concentratiekamp Sachenhausen en de muur in Berlijn. Die reis had als doel de jongeren meer kennis te laten maken met de gruwelen van het fascisme. Jeffrey ging toen dus mee en ontmoette enkele Roemeniëgangers. Door de toen onstane vriendschappen gaat hij nu mee.

Jeffrey zit op de technische school. Hij wordt opgeleid tot loodgieter, dat vind hij gewoon een eerlijk en mooi vak. "Ik ga ook mee om Raymond. Dat is gewoon een toffe gozer. Ik ken hem al van toen ik 9 jaar oud was. Jeffrey heeft als hobby, zoals veel andere jongens uit dit project, voetballen. Hij speelt, om even volledig te zijn, bij SVV in team B1 als spits.

Jochem Hofland: "Aan die elektra durf ik niet te komen"
Jochem Hofland is 21 jaar en gaat voor de 1e keer mee. Hij woont net als 3 andere nieuwe Roemeniëgangers in het buurtje aan de overkant van de Mallemok. Hij woont bij het plein met de naam die bijna niemand goed kan schrijven, het Van Sint Aldegondeplein. Jochem komt al jaren af en toe in de Mallemok en hij vindt het leuk om mee te doen met de activiteiten die Raymond organiseert. Zo is hij mee geweest met de survivalreis naar Tjechië. Zij buurtgenoten Jantine (of Tine) en Jan Ginder gingen toen ook mee.

Op onze vraag waarom hij eigelijk mee gaat reageert hij door te zeggen "Zo'n land en zo'n reis lijkt mij een interessante ervaring en ik wil graag helpen die huisjes te bouwen. Verder ken ik Raymond en een aantal andere gastjes, dus het wordt vast leuk". Jochem is elektricien van beroep en repareert voor de internationaal opererende firma Teleplan (vroeger KPN) mobiele telefoons. Jochem heeft als opleiding LTS en MTS elektra maar zal zich niet wagen aan de elektra in Roemenië. "Elk land heeft zijn eigen voorschriften, regels en materialen en daar in Haranglab is het naar ik heb begrepen een zooitje. Aan die elektra durf ik gewoon niet te komen."

Nico: "Mijn hulpverlener heeft mij naar Raymond gestuurd"
Nico Ouderdorp gaat met de Scheveningen groep mee naar Roemenië. Hij hoorde voor het eerst van het Haranglab-project door Raymond van Bohemen. "Mijn hulpverlener heeft mij naar Raymond gestuurd. Hij stelde toen voor dat ik mee zou gaan naar Roemenië." Nico is 16 jaar en is op 15-jarige leeftijd door problemen uit huis gegaan. Hij wil over die periode niet veel kwijt maar het resultaat was zo'n 1 maand crisisopvang (Prinsengracht). Hij is inmiddels weer thuis en de problemen zijn nu weer hanteerbaar. Nico heeft van de rechter begeleiding opgelegd gekregen. Dit helpt bij het voorkomen van oude fouten.

Nico volgt een technische opleiding, VMBO motorvoertuigentechniek. Hij heeft wegens de problemen het 3e jaar niet afgerond. Hij gaat het 3e jaar over doen op een school voor speciaal voortgezet onderwijs. "Omdat het beter is dat ik meer toezicht krijg". De hobby's van Nico zijn (zoet water) vissen, uitgaan en sleutelen aan brommers en scooters. Uiteindelijk wil hij vrachtwagenchauffeur worden op internationale transporten, het liefst met gevaarlijke stoffen.

Waarom mee naar Roemenië?
"Ik ben zoals eerder gezegd via mijn hulpverlener bij Raymond terecht gekomen. Bij hem hoorde ik de verhalen en groeide het idee om mee te gaan en ook iets te doen voor arme mensen die niks hebben".

Mandy van de Laar: "Wij hebben hier veel en klagen toch, daar hebben ze helemaal niks"
Mandy van de Laar is 18 jaar en heeft al een bewogen leven achter de rug. "Op 15-jarige leeftijd ben ik van huis gegaan, het was er op dat moment niet meer zo prettig". Ze kon een paar weken terecht bij de crisisopvang aan de Prins Mauritslaan in het Statenkwartier en  verhuisde daarna naar haar oudste broer. Toen weer terug naar haar ouders en haar 2 broers maar dat liep weer mis zodat ze daarna 2,5 jaar in een begeleid wonen project in de Bancastraat heeft gewoond. Per 1 juli gaat ze zelfstandig op kamers wonen. Eigenlijk is er geen geld voor maar ze heeft gevraagd om nog een klein beetje begeleiding en dat is haar toegezegd.
De relatie met haar ouders is nu beter. "Toen ze voor het eerst hoorden dat ik naar Roemenië zou gaan, verklaarden ze mij voor gek". Ze vonden het vreemd dat ik ook nog een eigen bijdrage moest betalen maar nu steunen ze mij wel en begrijpen het ook beter".

Hobbies
Mandy's hobbies zijn Salsa dansen, "daar heb ik les in gehad", gezellige dingen doen met mensen, muziek "alle richtingen", kletsen met mensen en winkelen.

Wat wil je later worden?
"Ik heb met succes VBO/Mavo afgerond en ben toen naar het Grafisch Lyceum in Rotterdam gegaan. Ik volgde daar de opleiding Desktop Publicing. Na een paar maanden kwam ik er achter dat werken met computers niets voor mij was en ben ik in de thuiszorg gaan werken. Nu volg ik de opleiding Sociaal Pedagogisch Werk (SPC) op nivo 4, dat is MBO nivo. Ik kan kiezen om woonbegeleider te worden of activiteitenbegeleider. Ik kies voor woonbegeleiding, het beroep dat de mensen in opvanghuizen ook vaak uitoefenen". 

Waarom ga je mee naar Haranglab?
"Ik ken Roxanne van een opvanghuis. Zij is al twee keer mee geweest en maakte mij enthousiast. Hier in Nederland hebben wij veel en klagen toch. In Roemenië hebben ze helemaal niks. Daar te gaan helpen zal mij levenservaring geven".

Wijkagent mag weer mee
Wijkagent Eric Heemskerk mag van zijn bazen bij de politie voor de tweede, en tegelijk laatste keer, mee naar Roemenië. Eric is in 2003 ook mee geweest met de Scheveningse groep. Dat is van alle kanten goed bevallen. Een agent van de Nederlandse Politie maakte vorig jaar in Haranglab indruk. De burgemeester van het dorp wilde hem meteen ontmoeten (en vergat het vervolgens, maar dat is typisch Roemeens en weer een ander verhaal). 
Eric is bekend in Scheveningen. Hij is wijkagent in het gebied rond buurtcentrum De Mallemok en houdt daar eens in de week een spreekuur. Verder bezoekt hij in dit buurthuis de vergaderingen van de wijkorganisaties.

Eric is een technische jongen en dat is handig in Haranglab. Voordat hij politieman werd, was hij automonteur en APK keurmeester. Daarnaast is hij een fanatiek (wedstrijd) motorcrosser. Deze sport beoefend hij al 18 jaar. Tenslotte is Eric een klusser. Afgelopen jaar timmerde hij, samen met zijn vriendin, hard aan zijn nieuwe huis in het Westland.
Eric zoekt het overigens ook "hogerop". Hij is het afgelopen jaar begonnen met de HBO deeltijdopleiding " Integrale Veiligheidskunde" aan de Haagse Hoge School. Wij moeten eerlijk bekennen dat wij niet op de hoogte waren van deze opleiding, maar wij kunnen melden dat Eric over 3 jaar, na zijn afstuderen, in staat is om rampenplannen en calamiteitenplannen te maken. Nadat Eric dus is afgestudeerd zal hij hoogstwaarschijnlijk niet meer "blauw" op straat lopen, maar als witte boord achter een bureau zitten.

Hij heeft het goed bekeken om deze studie te kiezen want hij verdient 50% van zijn studiepunten met het uitvoeren van normaal politiewerk. Voor de andere 50% moet hij studeren. Anders gezegd: "ook in Haranglab studeert hij op halve kracht". Rest ons de politie Haaglanden opnieuw te bedanken. Wij zijn blij dat Eric mee mag en gelukkig met deze samenwerking tussen Scheveningse politie en Welzijn Scheveningen.

Johan Verbaan " Nederland is een erg rijk land"
Johan Verbaan, volgende maand wordt hij 14 jaar, gaat binnenkort voor de 2e keer naar Haranglab. Hij gaat, net als de vorige keer mee met de groep van Welzijn Scheveningen.

Even voorstellen
Johan woont samen met zijn moeder en oudere broer in Scheveningen. Vanuit hun woonkamer hebben de Verbaan's uitzicht op buurthuis De Mallemok, op dit moment de uitvalsbasis van de Scheveningse jongeren die in juli naar Roemenië gaan. Johan studeert hard: hij zit op het Rijswijkse Atlas College, afdeling VMBO theoretisch. Als hij deze opleiding af heeft gerond is hij elektricien. Of Johan dit ook wordt is nog niet zeker: hij heeft al plannen om verder te leren. Tijdens de reis van 2003 heeft Johan samen met Iscander de filmcamera gehanteerd. Hiervoor had hij vooraf een cursus gevolgd. Ook was Johan betrokken bij het schilderproject van de zigeunerkinderen. Ook heeft hij vorig jaar kozijnen geschilderd.

Waarom een tweede keer mee?
"Ik had vorig jaar erg medelijden met die arme zigeuners. Ik vond het zielig hoe ze woonden en leefden en dat ze geen fatsoenlijk huis hadden. Ik wil ze graag opnieuw helpen". Ook had de groep onderling erg veel plezier en was het gezellig, gaf hij ons als reden om opnieuw mee te gaan. 

Ben je vorig jaar "anders" teruggekomen?
"Ik ben na de reis van vorig jaar niet echt veranderd. Wel zie ik nu beter dat Nederland een erg rijk land is en dat er alles is wat je nodig hebt. Ook zijn hier de instanties niet zo corrupt. Ik weet nu dat dit alles niet zo vanzelfsprekend is in de wereld."

Wat ga je dit keer doen?
"Wat ik ga doen maakt mij niet uit. Ze kunnen mij inzetten daar waar nodig. Ik heb gelezen op de site dat de Rotterdammers van het Albeda College van palen, takken en leem een huisje hebben gebouwd. Als wij ook een huisje gaan bouwen, doe ik natuurlijk mee. Hebben ze mij voor wat anders nodig, ook goed."

a casa